Ze groeide op in Goedleven. Iske-May Geertman glundert: “Mooie straatnaam is dat toch ook eigenlijk.” Groôs is op bezoek in Zeeuws-Vlaanderen en wel in een heel pittoreske omgeving. Twee kilometer verwijderd van Goedleven staan we in de tuin tussen Lief Huisje en Wit Huisje. De vakantiehuisjes baden in het gouden winterlicht van Turkeye (Waterlandkerkje).

 

“Je mag gewoon met je vieze voeten naar binnen. Hier in de polder moet je kunnen leven.”

Juweeltjes uit België
Bijna alles wat je in de vakantiehuisjes ziet, heeft Iske gekocht op rommelmarkten en in kringloopwinkels. In Lief Huisje wijst ze naar de radiator. “Die komt uit België. Daar vind ik eigenlijk de meeste juweeltjes. Het is de kunst om nèt dat ene te vinden en dan voor niet te veel geld. Door de jaren heen heb ik veel verzameld. Ik blijf ook steeds dingen vervangen.” Boven zien we een bijzondere wasbak. “Je moet ‘m omduwen om zo het water weg te laten lopen. Op de sloop gevonden.” Lachend doet ze het voor: “We wisten eerst niet eens wat het was!” Ook vind je in de vakantiehuisjes persoonlijke items. Schilderijen, gemaakt door vriend Christof en haar opa. “Opa’s schilderij beneden is waarschijnlijk geruild geweest voor eten in de oorlog. Ook heeft hij in Indonesië naakten geschilderd. We hadden er gelukkig nog, maar hebben ook een werk via Marktplaats teruggevonden en gekocht.” Boven leren we dat dit schattige huis ooit een oorlogshuisje was. “Zie je die deur in de schuine kap? Waarschijnlijk hebben ze die erin geplaatst omdat er geen geld was om het dak te maken. Er zijn hier ook granaatscherven gevonden. In die tijd woonde hier een gezin van negen, geloof ik.”

 

Onthaasten in de polder
Gasten raken op slag verliefd op de huisjes, maar nemen gelukkig geen spulletjes mee naar huis. Iske: “Nee, er mist nooit wat. Ik heb zulke eerlijke en lieve gasten. Bijzonder hoe ze het achterlaten hoor. Zo netjes en schoon.” Bij het laatste merkt ze vrolijk op: “Nee, het is geen perfect huis, het is niet allemaal brandschoon. Je mag gewoon alles aanraken en met vieze voeten naar binnen. Hier in de polder moet je kunnen leven.” In de vakantiehuisjes verwelkomt Iske vooral Nederlanders, Belgen en Duitsers. Bijna allemaal komen ze uit de stad. Het zijn veelal dertigers. “Gasten komen hier de sfeer proeven, even onthaasten. Weg van hun drukke baan of studie. Je kan hier zo heerlijk cocoonen.” Sinds de komst van een zwangere vlogger voor haar ‘babymoon’, volgen er steeds meer stelletjes met een kindje op komst. Iske lacht aanstekelijk: “Nee, er is hier nog niemand bevallen!”

Op verkenningstocht door Zeeuws-Vlaanderen
Lief Huisje en Wit Huisje kunnen ook gekoppeld gehuurd worden. Dan zorgt Iske ervoor dat er geen afscheiding tussen de tuinen staat. “Vaak laat ik de gasten eerst zelf kijken, een rondje maken. Pas daarna kom ik binnen. Er is ook zoveel te zien.” Sommige gasten komen hun vakantiehuisje niet uit, anderen gaan juist op pad om de omgeving te verkennen. Iske: “Wat ik eigenlijk altijd aanraad is Loods Tien bij Breskens. Je zit daar heerlijk aan de kust. Bij de Morelleput heb je een mooie theetuin, die is vanaf april weer open. En de Wallenroute bij Retranchement, die moet je gelopen hebben. Dan zie je echt alle landschappen. En natuurgebied ’t Zwin uiteraard.” Ze denkt nog even na. “De Verdronken Zwarte Polder hoort ook op je lijstje. Een prachtig vogelgebied.”

 

“De keuken hebben we zelf in elkaar geflanst. Was van m’n oma uit Aardenburg.”

Romantische vintage stijl
Een nieuw project naast de vakantiehuisjes is ‘Bike & Walk’. Vorig jaar is de eerste reisgids met tips voor West Zeeuws-Vlaanderen door Roel Brugge en zijn team gemaakt. “Ik ben er nu ook ingestapt. Samen maken we een nieuwe versie. Laatst hebben we allerlei ondernemers langs de kust bezocht. Iedereen wil erin.” Iske lacht: “Ja, dat doen we er ook nog even bij.” We stappen ondertussen binnen in Wit Huisje, wat iets moderner en luxer is dan het andere vakantiehuisje. Toch zie je hier duidelijk de romantische vintage stijl van Iske terug. “De keuken hebben we zelf in elkaar geflanst. Die komt bij mijn oma uit Aardenburg vandaan. De knoflook die je ziet hangen hebben gasten achtergelaten. Precies mijn motto: je gebruikt wat, je brengt wat terug.” Ook hier is de badkamer prachtig. Iske ruikt aan de deur. “Die mufheid moet er nog een beetje uit.” Net als we aan de keukentafel plaatsnemen, komen de volgende gasten aan. Iske hupt gelijk naar buiten en wijst ze de weg. Als ze terugkomt, vertelt ze enthousiast verder. “In het begin maakte ik me druk om geluid, vooral de tractors in de zomer. Zeker met de aardappeloogst. Zorgen om niks. Vergeleken met de stad is het hier zo stil en m’n gasten zijn er juist blij mee. Eén gast in het bijzonder. Bleek vroeger aardappelboer te zijn geweest. Het is zijn leven, zijn passie. Hij is hier tijdens z’n vakantie met een boer op de tractor meegereden.”

Van hoge hakken naar bemodderde laarzen
Iske leidt een leven waar velen alleen maar van kunnen dromen. Doordeweeks vind je haar in Amsterdam waar ze werkt als kunstverzekeraar. Gekleed in prachtige jurken reist ze vanuit die stad heel Europa door om museale én privécollecties te beoordelen. In het weekend verruilt ze haar chique pumps voor een stel laarzen en trekt ze haar oude kloffie aan. “Heerlijk vind ik dat. Terug naar huis. Lekker met m’n voeten en vingers in de klei, vies worden.” Het plan van Iske en Christof is om op termijn volledig in Zeeuws-Vlaanderen te settelen. “Het is heerlijk zo, die combinatie, maar nu met twee vakantiehuizen en ons eigen klushuis wordt het wel heel erg druk. Hoeveel doe je jezelf aan hè?” Wie Iske op Instagram volgt, weet dat ze ongeveer een jaar geleden in Sasput bij Breskens een dijkhuis uit 1822 heeft gekocht. “Een spontane actie. Het is vervallen en verzakt. We zijn volop aan het verbouwen. Project 12 noemen we het. Ik ben er zo blij mee!” Als we afscheid nemen, lopen we nog een rondje door de tuin. Bovenop de dijk is zelfs een bbq-plekje ingericht. En, als de zon schijnt, heb je daar de hele dag plezier van in allebei de vakantiehuisjes. Ook Groôs is op slag verliefd. Binnenkort gaan we terug en blijven we logeren in Lief Huisje

 

Tekst Kim van Zweeden
Foto’s Mel van Zweeden
Delen