Het elektrische hek gaat langzaam open. Achter ons ligt een uitgestrekt weiland met in de verte Zonnemaire. Voor ons zien we een oase aan groen en andere mooie kleuren. “Hebben jullie zin in muntthee?” Vervolgens holt Dieneke Klompe heen en weer op haar erf. Ze komt terug met iets dat op munt lijkt. “Dit is verveine, een mediterraan-achtig kruid. Muntthee kan, maar dit is meer bijzonder.” Het ruikt heerlijk en we laten de munt voor wat het is.

 

Vijftien jaar snoeihard werken

De eigenaresse van Kwekerij Zonnemaire stond tot drie jaar geleden nog voor de klas. Ze is met niks begonnen en nu, vijftien jaar later, zitten we middenin een enorm oppervlak vol bijzondere groenten, eetbare bloemen en kruiden met een bite. Zoals een Trouw-journalist haar eens influisterde: ‘Een fanfare voor je zintuigen!’. Dieneke: “Ik heb snoeihard gewerkt, wilde zo graag boerin worden. Eerst was er niet genoeg grond en mijn leven was al zo druk met een gezin en een baan. Na fantaseren over hoe het moest ben ik gewoon begonnen. Als het moeilijk was, gaf ik daar een positieve draai aan. Dat ligt ook in de aard van het beestje hoor, bij mij niet te veel negativiteit.” Op een gegeven moment werd het te druk en moest ze kiezen. Dieneke: “Blijf ik schooljuf of ga ik hiervoor? Waar ligt mijn hart? De schoolbaan gaf financiële zekerheid, maar werd ik daar echt blij van? M’n ogen gingen open. Het was heel spannend, maar nu ben ik hier fulltime aan het werk. En ik vind het geweldig!”

Ambassadeur van de natuur

Dieneke is een doorzetter. Als ze iets in haar hoofd en hart heeft, dan gaat ze daar volledig voor. “Ik heb het nodig dat mijn hart om de zoveel tijd een sprongetje maakt. Daar vaar ik het beste bij. Als ik mezelf moet omschrijven zou ik zeggen dat ik een boerin met een missie ben. Als ik écht zou willen opscheppen, dan zou ik mezelf een ambassadeur van de natuur noemen. Ik wil een voorbeeld zijn voor de biodiversiteit. Als je het eiland met een satelliet zou bekijken, wil ik dat de kwekerij een oase is. Ik zit in de boerengroep van Schouwen-Duiveland. Ik praat daar ook met de niet-biologische, gangbare boeren. Ik snap dat het ingewikkeld is met al die regels. Maar, hier doen we het anders en komen de bijtjes en vogeltjes. Dat straalt vast af op de rest.”

 

“Als je het eiland met een satelliet zou bekijken, wil ik dat de kwekerij een oase is.”

Hollend door de gewassen

We zijn inmiddels van de picknicktafel verhuisd naar diep in de tuin. We hollen achter Dieneke aan om alle gewassen van dichtbij te bekijken. En te ruiken. En te proeven. Ze houdt er een flink tempo in, zo enthousiast is ze om alles te laten zien. Dieneke: “Kijk, dit is appelmunt. Lekker om thee van te maken. Deze paarse is een mosterdplant. En dit hier zijn allemaal verschillende kustplanten. Ik bleek de zeekool in het voorjaar, dek ze af net als de asperges.” We lopen door naar de zilverzuring. “Het smaakt zoals je denkt dat het smaakt.” Een stukje verderop trekt ze radijsjes omhoog. “Ik zal ze even voor jullie wassen. Zó lekker als ze net uit de grond komen!” De prachtige oranje Iris die we zien kunnen we niet eten. “Die vind ik gewoon mooi, vanwege de kleur. En het is goed voor de bijtjes.” Blauwe bessen, verschillende kleuren eetbare viooltjes, verse knoflook, bronskleurige venkel en zoete appels. We krijgen steeds meer in onze handen gedrukt om te proeven. Dieneke wijst naar de Euforbia: “Hartstikke giftig, maar zo mooi.” In de kas beslaan onze brillen, zo warm is het binnen. We zien tomaten in alle kleuren, van rood en paars tot zwart. Onze ronde eindigt met het proeven van Nederlandse oregano en het bewonderen van de rozemarijn vol paarse bloemen.

Topkwaliteit en verse producten

De boerin heeft veel klanten in binnen- en buitenland. Dieneke: “Allemaal chefs met en zonder sterren. Het gaat mij trouwens niet om mensen met een grote naam, maar hoe ze met de spullen omgaan. Gelijkgestemden met een groot hart voor de natuur. Hun filosofie en passie past bij mijn stijl, zoals ik denk dat we met de natuur om moeten gaan.” In het weekend stuurt ze een mail uit met wat ze gaat oosten. Op zondagnacht reageren de chefs. Binnen twee dagen hebben ze het binnen. Dieneke: “Een snoeptrommel met allemaal lekkere dingen en het is topvers. Ook denk ik mee met de chefs als ze nog iets bij hun gerecht zoeken om het af te maken. Ik zorg voor het kersje op de taart!” De bevlogen boerin doet geen concessies. “Nee, voor mij alleen integere spullen. Dat vind ik heel belangrijk. Het biologische certificaat bijvoorbeeld, dat heb ik laten gaan. De kosten liepen de spuigaten uit. Natuurlijk gebruik ik geen kunstmest en dat soort producten. De integriteit zit in mij en niet in het certificaat. Ik ben een (bio)logische boerin.”

 

“Even ‘relax’ zijn, jezelf verwennen.”

Workshops met producten uit de tuin

Naast het werk in de kwekerij en het contact met de chefkoks geeft Dieneke ook advies. “Boerinnepraat noem ik het. Ik ben niet echt een coach, maar kan wel advies geven. Als iemand wil starten met een groen project maar daarover twijfelt, gaan we in gesprek over hoe je zoiets kan aanpakken. Een soort educatieve functie in de ondernemerszin. Ik hou nog steeds van onderwijzen.” Voor de komende tijd staan er nieuwe projecten op stapel. Zo is de boerin bezig met het aanleggen van een voedselbos voor mens en dier. Het creatieve werk vindt nu plaats, maar ze noemt het een 2018-project. Dieneke: “Zoiets heeft tijd nodig om te ontwikkelen en te groeien.” Ook geeft ze deze zomer rondleidingen en stelt ze de kas, als inspirerende plek, beschikbaar aan organisaties. Daarnaast is ze iets nieuws gestart met twee andere dames. Dieneke: “We gaan workshops geven aan kleine groepen. Hoe je een handscrub maakt, een voetenbad of een muggenbokaaltje. Allemaal met producten van hier. Even ‘relax’ zijn, jezelf verwennen. We gaan de mensen verwennen en laten genieten van de sfeer hier.” De workshops starten in juni (of op aanvraag!) en kun je boeken via de website van Dieneke.

Tekst Kim van Zweeden
Foto’s Mel van Zweeden
Delen